رشد زمین در ایران فقط نتیجه تورم نیست،
یه پدیدهی چندوجهیه که از کمیابی، توسعه شهری و انتقال ارزش از سایر بازارها شکل گرفته.
زمین، بر خلاف سایر داراییها، عرضهی محدودی داره.
در اقتصادی که جمعیتش در حال افزایشه، شهرها در حال گسترشن،
و الگوی تقاضا از مصرفی به سرمایهای تغییر کرده،
طبیعیه که زمین در بلندمدت بازدهی بالاتری نشون بده.
از طرف دیگه، تورم عمومی باعث افزایش هزینهی ساخت، مصالح، دستمزد و خدمات شهری میشه.
این تورم نهایتاً به قیمت زمین منتقل میشه،
چون زمین نقطهی شروع هر فعالیت تولید مسکنه.
به همین دلیل در بیشتر دورهها،
زمین حتی سریعتر از شاخص تورم عمومی رشد کرده.
عامل بعدی، توسعه زیرساخت و سرمایهگذاری عمومیه.
هر جاده، مدرسه، خط مترو یا مرکز خرید جدید،
ارزش زمینهای اطرافش رو بهصورت طبیعی بالا میبره.
این اتفاقیه که در اقتصادهای مختلف دنیا هم تکرار شده،
و در ایران به خاطر تمرکز توسعه در شهرهای بزرگ، اثرش دوچندان بوده.
در نتیجه، افزایش ارزش زمین فقط حاصل «گرونی» نیست،
بلکه ترکیبی از محدودیت عرضه، رشد تقاضا، و انتقال هزینههای تورم به دارایی پایه است.
به همین دلیله که در بازههای بلندمدت،
زمین نهفقط از طلا و ارز عقب نیفتاده، بلکه از اونها جلو زده.
#محمد_دبیری#تحلیل_بازار_مسکن#اقتصاد_ملک#سرمایهگذاری_بلندمدت #تورم#توسعه_شهری#زمین_بهتر_از_طلا
رشد قیمت زمین در ایران فقط نتیجهی تورم نیست،
بازتابی از ترکیب کاهش عرضهی زمین شهری، رشد نقدینگی و ضعف سیاستهای مسکنه.
تو این بازه (۹۱ تا ۱۴۰۴)، قیمت زمین در بعضی مناطق شهری تا ۴۵۰ برابر رشد کرده.
این یعنی میانگین رشد سالانهی حدود ۳۰ تا ۳۵ درصدی؛ عددی که حتی از بازدهی بیشتر بازارهای موازی مثل طلا و دلار هم بالاتره.
واقعیت اینه که در اقتصاد ایران، زمین نه فقط کالای سرمایهای، بلکه پناهگاه ارزش پول شده.
هر وقت سیاستگذاری دچار نوسان میشه یا تورم جهش میکنه، مردم دوباره به زمین پناه میارن — چون از نگاه روانی و مالی،
زمین امنترین داراییهایه که هنوز با چشم دیده میشه و دست روش گذاشته میشه.
#تحلیل_مسکن#رشد_زمین#اقتصاد_ملک#محمد_دبیری#۳۰۰۰واحد_تجربه_ساخت_وساز
دیوار من
.jpg)