دونرخی بودن ارز، عامل اصلی گرونی هزینه ساختوسازه.
این فقط یه جملهی اقتصادی نیست، واقعیتیه که ما هر روز تو پروژههامون لمسش میکنیم.
وقتی دلار رسمی و دلار آزاد دو قیمت متفاوت دارن،
یعنی خودِ سیستم داره رانت و بیثباتی تولید میکنه.
کسی که ارز ترجیحی میگیره، مصالحش رو با نصف قیمت وارد میکنه،
اما سازندهای که تو بازار آزاد خرید میکنه، باید همون کالا رو دو برابر بخره.
نتیجه؟ قیمتها هر روز بالا میرن، بدون اینکه کیفیت تغییر کرده باشه.
سال ۱۴۰۱ هزینه ساخت هر متر حدود ۲۰ میلیون تومن بود،
الان تو سال ۱۴۰۴ به حدود ۳۵ میلیون تومن رسیده.
نه به خاطر پیشرفت فنی، بلکه بهخاطر نوسان ارزی و تصمیمهای چندنرخی.
از اون طرف، طبق آمار رسمی، از سال ۹۷ تا حالا ۹۶ میلیارد دلار ارز صادراتی به کشور برنگشته.
یعنی دلاری که میتونست بازار رو متعادل کنه،
رفته بیرون از این چرخه، و نتیجهش شده دلار ۱۱۰ هزار تومنی بهجای ۷۰ هزار.
تا وقتی ارز چندنرخی باشه،
نه ثباتی در اقتصاد هست، نه اعتماد در بازار.
چندنرخی بودن ارز یعنی ساختن کشور روی زمین نامسطح؛
ممکنه در کوتاهمدت ایستاده بهنظر بیاد،
اما در بلندمدت هیچ ساختمونی رویش دوام نمیاره.
#محمددبیری#صنعت_ساختوساز #بازار_مسکن#اقتصاد_ایران#ارز_دونرخی#ساختوساز_ایران #سازنده#معماری_و_اقتصاد#هزینه_ساخت#نرخ_دلار#توسعه_پایدار#مدیریت_نقدینگی#تحلیل_اقتصادی#برند_سازنده#نوسان_ارزی#سرمایهگذاری_هوشمند #تورم_ساختمان#مسکن_واقعی#نظام_ارزی#realestatedevelopment#IranEconomy#constructionbusiness#buildsmart