من وقتی مسکن رو تحلیل میکنم، بیشتر از هر چیز به رابطهی عرضه و تقاضا با وقفهی زمانی نگاه میکنم؛
چیزی که تو اقتصاد مسکن خیلی تعیینکنندهست، ولی معمولاً دیر دیده میشه.
مسکن بازاریه که تصمیمهای امروز، اثرشون رو چند فصل بعد نشون میدن.
وقتی جریان ساخت کاهش پیدا میکنه، اثرش همون لحظه تو قیمت دیده نمیشه؛
اما این کاهش، پایهی تعادل آیندهی بازار رو عوض میکنه.
در ادبیات اقتصادی، وقتی عرضهی جدید عقب میمونه و تقاضای مصرفی همچنان فعاله،
بازار بهجای اصلاح ناگهانی، وارد فاز تعدیل تدریجی قیمت میشه؛
اول فشار در اجاره دیده میشه،
بعد در معاملات،
و در نهایت در سطح ارزش دارایی.
بههمین دلیله که مسکن معمولاً «آروم» حرکت میکنه،
ولی وقتی جهتش مشخص شد،
برخلاف منطق اقتصادی برنمیگرده.
#اقتصاد_مسکن#تحلیل_اقتصادی#عرضه_و_تقاضا#بازار_دارایی#تحلیل_بازار_مسکن
محمددبیری
�💬 راستش رشد اقتصادی فقط یه عدد نیست… یه حسه!
وقتی تو اخبار میشنویم: «۳ درصد رشد داشتیم»، «۴ درصد بهتر شدیم»
ولی موقع خرید 🍗🛒
قیمتها هر روز بالاتره…
خب مردم حق دارن بپرسن:
این رشد دقیقاً کجای زندگی ما دیده میشه؟
دلار هر روز بالاتر 💸
قدرت خرید کمتر
و فشار اقتصادی بیشتر میشه…
اونوقت چطور میشه باور کرد همهچی خوبه؟
اینجاست که فاصله بین حرفها و واقعیتها معلوم میشه.
اینجاست که مردم احساس میکنن
اون چیزی که میشنون با چیزی که لمس میکنن فرق داره.
و مهمتر از همه…
اینجاست که اعتماد مردم آسیب میبینه. ❤️🩹
چون اقتصاد فقط «درصد و نمودار» نیست 📉
اقتصاد یعنی عدالت، یعنی آرامش، یعنی اینکه مردم حس کنن شرایط بهتر شده.
جامعه امروز خیلی آگاهتر از قبل شده.
مردم تحلیل میکنن، مقایسه میکنن و دقیق میفهمن چی واقعیه و چی نه.
و هیچ سیاست اقتصادی بدون اعتماد مردم جلو نمیره.
اگر بخوایم وضع بهتر بشه،
اگر بخوایم تولید رونق بگیره،
اگر بخوایم پولشویی و فساد جمع بشه…
راهش فقط همراهیِ واقعی با مردمه 🤝✨
اقتصاد وقتی معنی داره که مردم بگن:
«آره… یه تغییری حس میکنیم.»
نه وقتی فقط از پشت تریبون درصد اعلام بشه…
✳️
بهنظرتون شما “رشد اقتصادی” رو کجاها بیشتر یا کمتر حس میکنید؟
تجربهتون رو تو کامنتها بنویسید، خیلی دوست دارم نظرتون رو بدونم 👇📝
#اقتصاد#تحلیل_اقتصادی#وکیل_مالیاتی#عدالت_اقتصادی#حسابداری#رشد_اقتصادی#تورم#گرانی#شفافیت_اقتصادی#پولشویی#آموزش_اقتصاد#مشاوره_مالیاتی#آگاهی_اقتصادی#مدرس_اقتصاد
مدتها ناترازی برق و گاز و آب دغدغه اصلی کشور بود،
اما امروز واقعیت تلختری جلو چشم ماست:
ناترازی منابع انسانی.
یعنی فاصلهای عمیق بین چیزی که یک نفر با کار کردن به دست میآره
و چیزی که برای یک زندگی حداقلی لازمه.
این شکاف هر ماه بیشتر میشه و عملاً کاری کرده که
برای بخش بزرگی از نیروی کار، کار کردن صرفه اقتصادی نداشته باشه.
از طرف دیگه شرکتها هم زیر فشار نقدینگی، هزینههای سربار و تورم عملیاتی هستن؛
یعنی توان افزایش حقوقها با سرعت تورم همخوانی نداره.
نتیجه؟
بازار کار از «رقابت برای استخدام» تبدیل شده به کمبود نیروی انسانی قابلاتکا.
جایی که نه کارمند میتونه جلو بره،
نه کارفرما میتونه فاصله رو جبران کنه.
این دقیقترین تعریف از ناترازیه:
وقتی دو طرف معادله،
هیچکدوم توان نزدیک شدن به نقطه تعادل رو ندارن.
ناترازی منابع انسانی،
امروز یکی از جدیترین تهدیدها برای آینده کسبوکارهاست.
#ناترازی_منابع_انسانی#بازارکار_ایران#تحلیل_اقتصادی#مدیریت_منابع_انسانی#صنعت_ساختوساز#محمد_دبیری#کارآفرینی#بیزنس#اقتصادایران#ساخت_و_ساز#مدیریت#کارمند#کارفرما#تورم#نقدینگی
وقتی مکانیزم ماشه مطرح شد، خیلیها به جنبهی سیاسی ماجرا نگاه کردند،
اما در واقع، مهمترین اثرش روی کسبوکارها و مخصوصاً صنعت ساختوسازه.
چون در این حوزه، هر شوک سیاسی مستقیماً روی سه محور اثر میذاره: جریان نقدینگی، زنجیره تأمین، و سرعت تصمیمگیری.
سؤال اصلی این نیست که بحران میاد یا نه؛
سؤال اینه که اگر فردا شرایط تغییر کرد،
هر پروژه چند روز بدون وابستگی به فروش میتونه ادامه بده؟
در تحلیل مکانیزم ماشه، سه اصل حیاتی برای بقا مطرح میشه:
ذخیره نقدی معادل چند ماه هزینهی جاری،
تأمین چندمسیره برای مواد حیاتی،
و ساختار تصمیمگیری سریع و منعطف.
وقتی این سه پایه برقرار باشه،
بحران از حالت «فلجکننده» به «قابلمدیریت» تبدیل میشه.
در چنین سیستمی، شوکها باعث توقف نمیشن؛
بلکه سرعت اصلاح و یادگیری رو بالا میبرن.
تجربه نشون داده سازندههایی که قبل از بحران،
مدل مالی و عملیاتی خودشون رو مقاومسازی میکنن،
نهتنها دوام میارن، بلکه سهم بیشتری از بازار بهدست میارن.
ساختوساز امروز فقط دربارهی بنا نیست؛
دربارهی ساختن سیستمیه که در شرایط متغیر هم سرپا بمونه.
#مکانیزم_ماشه#تحلیل_اقتصادی#بازار_مسکن#ساخت_و_ساز#مدیریت_بحران#نقدینگی#مدیریت_ریسک#برنامه_ریزی_مالی#تاب_آوری_سازمانی#برند_سازنده#محمد_دبیری#گروه_آفتاب#مدیریت_ساخت#تصمیم_در_بحران#اکوسیستم_ساخت#اقتصاد_ایران#مدیران_عامل#تحلیل_بیزنس#ساختن_سیستم#تفکر_سازنده
دونرخی بودن ارز، عامل اصلی گرونی هزینه ساختوسازه.
این فقط یه جملهی اقتصادی نیست، واقعیتیه که ما هر روز تو پروژههامون لمسش میکنیم.
وقتی دلار رسمی و دلار آزاد دو قیمت متفاوت دارن،
یعنی خودِ سیستم داره رانت و بیثباتی تولید میکنه.
کسی که ارز ترجیحی میگیره، مصالحش رو با نصف قیمت وارد میکنه،
اما سازندهای که تو بازار آزاد خرید میکنه، باید همون کالا رو دو برابر بخره.
نتیجه؟ قیمتها هر روز بالا میرن، بدون اینکه کیفیت تغییر کرده باشه.
سال ۱۴۰۱ هزینه ساخت هر متر حدود ۲۰ میلیون تومن بود،
الان تو سال ۱۴۰۴ به حدود ۳۵ میلیون تومن رسیده.
نه به خاطر پیشرفت فنی، بلکه بهخاطر نوسان ارزی و تصمیمهای چندنرخی.
از اون طرف، طبق آمار رسمی، از سال ۹۷ تا حالا ۹۶ میلیارد دلار ارز صادراتی به کشور برنگشته.
یعنی دلاری که میتونست بازار رو متعادل کنه،
رفته بیرون از این چرخه، و نتیجهش شده دلار ۱۱۰ هزار تومنی بهجای ۷۰ هزار.
تا وقتی ارز چندنرخی باشه،
نه ثباتی در اقتصاد هست، نه اعتماد در بازار.
چندنرخی بودن ارز یعنی ساختن کشور روی زمین نامسطح؛
ممکنه در کوتاهمدت ایستاده بهنظر بیاد،
اما در بلندمدت هیچ ساختمونی رویش دوام نمیاره.
#محمددبیری#صنعت_ساختوساز #بازار_مسکن#اقتصاد_ایران#ارز_دونرخی#ساختوساز_ایران #سازنده#معماری_و_اقتصاد#هزینه_ساخت#نرخ_دلار#توسعه_پایدار#مدیریت_نقدینگی#تحلیل_اقتصادی#برند_سازنده#نوسان_ارزی#سرمایهگذاری_هوشمند #تورم_ساختمان#مسکن_واقعی#نظام_ارزی#realestatedevelopment#IranEconomy#constructionbusiness#buildsmart
تا حالا آزمایش «ظروف مرتبطه» رو دیدی؟
مایع هرچقدر در یکی از ظرفها بالا بره، در نهایت سطح همه ظرفها برابر میشه…
📈 حالا اینو بیار توی اقتصاد ایران.
دلار، طلا، بورس، مسکن…
هرکدوم یه ظرفن.
وقتی نقدینگی توی یکی بالا میره،
به مرور ازش سرریز میشه و وارد بقیه میشه.
🧠
الان دلار و طلا پر شدن.
اما ظرف مسکن هنوز نصفهپره.
یعنی چی؟
یعنی دیر یا زود، پول از اون دو بازار به سمت ملک حرکت میکنه.
چون اقتصاد همیشه دنبال تعادل سطح سود میگرده،
دقیقاً مثل همون مایع در ظروف مرتبطه.
🏗️
اون روزی که این جریان شروع بشه،
دیگه فرصت تصمیمگیری نداری.
قیمتها ناگهانی بالا میرن
و کسانی که امروز درک درستی از تعادل بازار دارن،
فردا با لبخند به گذشته نگاه میکنن.
💬
سؤال اینه:
تو هنوز داری سطح مایع رو نگاه میکنی،
یا فهمیدی قراره از کجا سرریز کنه؟
#تحلیل_بازار_مسکن#مشاور_املاک#ساخت_و_ساز#اقتصاد_مسکن#تحلیل_اقتصادی#سرمایه_گذاری_هوشمند#ظروف_مرتبطه#بازار_ایران#دلار#طلا#نقدینگی#رکود_مسکن#بازار_سرمایه#املاک_نور#تحلیل_بازار#سازندگان#خرید_ملک#پیش_بینی_بازار
قیمت زمینو از کجا بفهمیم؟ از دل عددهای پروژه، نه از حدس و گمان!
توی بازار ساختوساز، بهخصوص تو پروژههای کلنگی شهری،
خیلی وقتا خرید زمین میتونه یا سکوی پرتاب باشه،
یا نقطهی سقوط.
فرقش فقط تو یه چیزه:
بلدی قیمت زمینو “محاسبه” کنی یا فقط “میپرسی”؟
—
من همیشه برای تحلیل اقتصادی زمین، یه فرمول ساده دارم:
قیمت زمین = فروش کل − (هزینه ساخت + سود سازنده)
نه براساس نرخ منطقه،
نه براساس گفتههای بنگاهیها،
و نه براساس احساسات.
—
توی این ریلز، اومدم با عدد واقعی یه پروژه، این فرمول رو برات باز کردم.
پروژهای که الان داریم تو قصرالدشت شیراز اجراش میکنیم:
اطلاعات پروژه:
• زمین: ۷۰۰ متر
• زیربنا: ۳۲۰۰ متر
• متراژ مفید فروش: ۲۲۰۰ متر
• قیمت فروش واحدها: متری ۱۶۰ میلیون
• هزینه ساخت: متری ۳۵ میلیون
• سود منطقی سازنده: ۴۵٪ از هزینه ساخت
—
🔎 محاسبه سادهست:
• فروش کل پروژه: ۳۵۰ میلیارد
• هزینه ساخت: ۱۱۲ میلیارد
• سود سازنده: ۵۰ میلیارد
• قیمت منصفانهی زمین:
📍 ۱۸۸ میلیارد تومان
⇨ یعنی قیمت هر متر زمین درمیاد:
📍 ۲۶۸ میلیون تومان
—
🎯 حالا اصل ماجرا اینجاست:
اگه این زمینو زیر متری ۲۶۸ میلیون خریده باشی،
یعنی پروژه از نظر اقتصادی بهصرفهست.
اما اگه کمتر از این عدد خریده باشی،
سودتو از همون لحظهی خرید زمین ساختی
#محمد_دبیری
ساختوساز کنیم یا زمین بخریم و صبر کنیم؟
توی این ریلز داشتم یه مقایسه واقعی بین دو انتخاب همزمان خودم نشون میدادم.
سال ۱۴۰۰، دو تا زمین همقیمت خریدم.
یکیش رو بردم تو ساخت، اون یکی رو فقط نگه داشتم.
زمین اول رو ۴۰ میلیارد خریدم.
برای ساخت ۱۶ هزار متر بنا، با هزینهی متری ۲۵ میلیون، حدود ۴۰۰ میلیارد خرج کردیم.
یعنی مجموع سرمایهگذاری شد ۴۴۰ میلیارد تومان.
در نهایت، ۱۱٬۵۰۰ متر مفید رو متری ۶۰ میلیون فروختیم
و سود خالص پروژه شد ۲۵۰ میلیارد تومان، در یک بازهی زمانی حدود ۳ ساله.
زمین دوم، همقیمت بود، هممکان.
هیچ کاری باهاش نکردیم. فقط نگهش داشتیم.
الان متری ۸۰ میلیون ارزش داره؛
یعنی از ۴۰ میلیارد رسیده به ۱۶۰ میلیارد.
یعنی ۱۲۰ میلیارد تومان سود، بدون ساخت.
حالا اگه بخوایم این دو مدل سرمایهگذاری رو سالیانه و عددی با هم مقایسه کنیم:
در پروژه ساخت:
۲۵۰ میلیارد سود در ۳ سال یعنی حدود ۸۳ میلیارد تومان در سال.
روی ۴۴۰ میلیارد سرمایه، بازده سالانه حدود ۱۹٪ بوده.
در زمینگردانی:
۱۲۰ میلیارد سود در ۳ سال یعنی سالی ۴۰ میلیارد تومان.
روی ۴۰ میلیارد سرمایه، بازده سالانه میشه ۱۰۰٪.
نکته مهم اینه که تو ساخت، اون ۴۰۰ میلیارد طی سه سال و بهمرور خرج شد، نه یکجا.
اما چون سرمایه در طول پروژه درگیر بوده، بازده سرمایه باید نسبت به کل محاسبه بشه.
در مقابل، تو زمینگردانی باید پول رو همون اول وارد کنی و از همون روز اول درگیر بازار باشی.
یعنی این دوتا، دو سبک سرمایهگذاری هستن در یک بازه زمانی یکسان — که بازدهشون قابل مقایسهست.
پس این ریلز نمیخواست بگه ساخت بد و زمینگردانی خوبه.
داشت یه نکته مهمتر رو نشون میداد:
در بعضی بازارها، در بعضی مقاطع، وقتی تورم از سرعت ساخت جلو میزنه،
نساختن سودآورتر از ساختنه.
ساختن مهارته.
نساختن، بصیرته.
#محمددبیری#ساختوساز #زمینگردانی #تحلیل_اقتصادی#سرمایه_ملکی#تجربه_شخصی#ساختمان سازی
دیوار من
.jpg)